Het Arbeidscontract als georganiseerd probleem?! Een sociaalcontract als basis!?

In een sociaalcontract heb je het over de onderstroom, betekenisgeving van afspraken en wederzijdse verwachtingen.

Deze zaken blijven meestal onuitgesproken! Dit geeft op het juridische niveau gedoe en je hebt als werkgever en werknemer je eigen problemen georganiseerd.

Het kan zijn als je dit zo leest (en mij niet kent) je dit stellig vindt. Dat klopt ook en is gebaseerd op onze praktijkervaringen. Het kan zo anders en leuker. Ik wil je uitnodigen om na het lezen van deze column mijn vorige twee columns over ‘Arbeidsovereenkomst of Overeenkomst van arbeid’ van februari 2018 en ‘Geef het eigendom terug aan de eigenaar’ van april 2018 er nog eens op na te slaan.

In mijn eigen leven en ons werk bij Aandacht Arbo staat alles in het teken van inzetbaarheid. Deze column schrijf ik nu in het weekend op een inspirerende plek in de schaduw met 26 graden. Ik heb er zelf voor gekozen en ben met veel plezier inzetbaar.

Hoe geef je als werkgever of als werknemer dit in een mooi weekend vorm? Lekker in de tuin bezig, of een schilderklusje opgepakt bij dit mooie weer? Kortom we zijn vanuit onszelf in beweging gekomen en prettig inzetbaar.

Wanneer verwacht je als werkgever van je werknemer dat hij uit zichzelf in beweging komt en zijn inzetbaarheid toont? En is dat duidelijk voor je werknemer?

Als je dat vastlegt, heb je een sociaalcontract!

Een paar praktijkvoorbeelden:

Van werknemers:

Klantbehoefte en –waarde zijn leidend voor mijn inzetbaarheid

Ik denk in opties, mogelijkheden en oplossingen

Ik zet zelf de eerste stap in wat ik wél kan

Ik werk naar vermogen, zonder onderscheid ziek-niet-ziek

 

Van werkgevers:

Wij organiseren mensgeschikte arbeid

Wij bespreken voortdurend de (klant) verwachtingen

Wij stimuleren werknemers zich blijvend te ontwikkelen

Wij benutten de inzetbaarheid voor 100%

 

Een volledige en vooral leuke inzetbaarheid toegewenst!

 

 

Geïnspireerd door: De Sociaal Accountant

Comments are closed.